بیماران مبتلا به ام‌اس

وقتی پوسیدگی دندان و بیماری لثه ناشی از بیماری ام‌اس ایجاد شود و باعث افتادن دندان‌ها یا نیاز به کشیدن آنها شود، انواع ترمیم‌های دندانی اکنون با چالش‌های خاص خود همراه خواهند بود. اگر به ام‌اس مبتلا هستید، دندان‌مصنوعی سنتی متحرک ممکن است برای شما مشکل‌ساز باشد. خشکی دهان می‌تواند استفاده از دندان‌مصنوعی متحرک را دشوار کند و بر توانایی شما در غذاخوردن یا صحبت‌کردن تأثیر بگذارد و علائم ام‌اس شما می‌تواند حتی درآوردن و گذاشتن دندان‌مصنوعی را دشوار کند.

اسپاسم‌های عضلانی می‌تواند استفاده از دندان‌مصنوعی متحرک را دشوار کند و در موارد شدیدتر ام‌اس، دندان‌مصنوعی متحرک می‌تواند خطرناک باشد. اگر به دلیل ام‌اس دچار مشکلات بلع هستید، یک دندان‌مصنوعی متحرک حجیم این مشکلات را تشدید می‌کند و منجر به خفگی یا ناتوانی در غذاخوردن می‌شود.

اگر به ام‌اس مبتلا هستید، ایمپلنت‌های دندانی می‌توانند بسیار مفید باشند، زیرا از دندان‌مصنوعی پشتیبانی می‌کنند و هرگونه لغزش یا جابه‌جایی را خنثی می‌کنند و در توانایی شما در صحبت‌کردن یا بلعیدن طبیعی اختلالی ایجاد نمی‌کنند. پس اگر به ام‌اس مبتلا هستید، می‌توانید بدون هیچ مشکل قابل‌توجهی ایمپلنت دندانی دریافت کنید. برخی داروها می‌توانند در روند بهبود لثه و استخوان فک اختلال ایجاد کنند، بنابراین درصورتی‌که قصد انجام درمان ترمیم دندان با ایمپلنت دندان را دارید، حتماً سابقه پزشکی کامل خود را به دندانپزشک خود اطلاع دهید.

ام اس و درد صورت

بسته به اینکه کدام اعصاب مورد حمله قرار می‌گیرند، بیماری ام اس می‌تواند انواع مختلفی از علائم را ایجاد کند. یک علامت رایج شامل درد صورت است که اغلب خود را به‌صورت نورالژی عصب سه‌قلو و TMJ (مفصل گیجگاهی فکی) نشان می‌دهد. نورالژی عصب سه‌قلو درد عصبی است که بین صورت و مغز رخ می‌دهد. درحالی‌که هیچ ارتباط اثبات شده‌ای بین این دو مورد وجود ندارد، مطالعات نشان داده است که ام اس می‌تواند در اختلالات TMJ نقش داشته باشد.

مراقبت در منزل برای بیماران مبتلا به ام اس

اگرچه می‌توان از ایمپلنت‌های دندانی مانند دندان‌های معمولی مراقبت کرد، اما بیماران مبتلا به ام‌اس به دلیل مشکلاتی که در رعایت بهداشت دهان و دندان با آن مواجه هستند، اغلب باید مراقبت‌های ویژه‌ای برای رعایت بهداشت دهان و دندان داشته باشند. به دلیل کاهش قدرت عضلانی و اسپاسم عضلانی که می‌تواند ایجاد شود، ام‌اس بر تولید بزاق فرد، توانایی استفاده از زبان و توانایی بلع یا قورت دادن صحیح غذا تأثیر می‌گذارد. در نتیجه، بیماران مبتلا به ام‌اس در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به عفونت‌های دهانی، بیماری پریودنتال و یا پوسیدگی دندان هستند.

این خطر با مشکل در مسواک‌زدن و نخ دندان کشیدن به دلیل کاهش کنترل حرکتی، تشدید می‌شود. اگر مبتلا به ام اس هستید و این مشکلات را تجربه می‌کنید، با متخصص پریودنتیست یا داروساز خود در مورد وسایل کمکی اصلاح‌شده مسواک‌زدن و نخ دندان کشیدن صحبت کنید. همچنین ممکن است لازم باشد یک پرستار استخدام کنید یا از او بخواهید که در روال بهداشت دهان و دندان شما کمک کند تا مطمئن شوید که دچار مشکلات بیشتر در سلامت دهان و دندان نمی‌شوید. عامل دیگری که می‌تواند این خطرات را افزایش دهد، عوارض جانبی برخی از داروهایی است که معمولاً توسط بیماران مبتلا به ام اس مصرف می‌شوند، مانند داروهای ضدافسردگی، شل‌کننده‌های عضلانی، کورتیکواستروئیدها و یا داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، که می‌توانند علائم خشکی دهان را افزایش دهند.

اگر مبتلا به ام اس هستید، از چه چیزهایی باید اجتناب کنید؟

اگر خشکی دهان یا خشکی دهان از قبل علامتی از بیماری ام اس شما باشد، دندان‌مصنوعی کامل و جزئی راه‌حل ایده‌آلی برای ازدست‌دادن دندان شما نخواهد بود. پس اگر به دلیل بیماری ام اس از اسپاسم عضلانی رنج می‌برید، حتی استفاده از دندان‌مصنوعی نیز ممکن است بسیار مشکل‌ساز باشد. اگر بیماری ام اس شما پیشرفته‌تر باشد، دندان‌مصنوعی می‌تواند خطرناک باشد و باعث خفگی شود. به‌جای دندان‌مصنوعی سنتی، ایمپلنت‌های دندانی که همراه با دندان‌مصنوعی استفاده می‌شوند، آنها را در جای خود نگه می‌دارند. غذاخوردن، صحبت‌کردن و حتی اسپاسم‌های عضلانی، دندان‌مصنوعی را حرکت نمی‌دهند.

حتی با شروع زوال سلامت دهان و دندان در افراد مبتلا به ام اس، انجام معاینات و درمان‌های دندانپزشکی می‌تواند دشوارتر شود. بهترین شیوه‌ها برای پذیرش افراد مبتلا به ام اس در ویزیت‌های دندانپزشکی شامل ویزیت‌های کوتاه‌تر، استراحت‌های مکرر و قراردادن بیمار در زاویه ۴۵ درجه است تا راه هوایی آنها مسدود نشود. درحالی‌که بسیاری از افراد ازدست‌دادن عضلات را به‌عنوان‌مثال به‌عنوان توانایی فرد در کنترل بازوها و پاهای خود در نظر می‌گیرند، عضلات بسیاری از عملکردهای غیرارادی بدن ما مانند تنفس و بلع را نیز کنترل می‌کنند. افرادی که با ام اس شدید زندگی می‌کنند، متوجه می‌شوند که این عملکردها ممکن است همراه با مشکلات حرکتی بزرگ‌تر بدن تحت‌تأثیر قرار گیرند.

ازآنجاکه ممکن است عضلات صورت نیز تحت‌تأثیر قرار گیرند، بیماران ممکن است برای باز نگه‌داشتن دهان یا قراردادن آنها در موقعیت‌های مختلف برای انجام برخی اقدامات درمانی دچار مشکل شوند. ممکن است برای تسهیل انجام برخی اقدامات، استفاده از وسایل کمکی ضروری باشد و باید از قبل، زمان‌های استراحت به‌دقت برنامه‌ریزی شوند تا این تجربه تاحدامکان راحت باشد.